przy otwarciu strony odezwał się piecuszek

Rodzaj: phylloscopus - świstunki

• Świstunka górska
• Świstunka żółtawa
• Świstunka leśna
• Pierwiosnek
• Piecuszek
• Wójcik

Świstunka górska - Phylloscopus bonelli

Świstunka górska jest niewielkim ptakiem wędrownym z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje w dwóch podgatunkach. Zamieszkuje centralną i południową Europę oraz północno-zachodnią Afrykę. Zasiedla prześwietlone lasy górskie. Świstunki górskie zimują w Afryce.

Upierzenie tej świstunki charakteryzuje się białym spodem ciała, żółtozieloną plamą na skrzydle, szarą głową oraz często występującą żółtą plamą w tylnej części grzbietu. Świstunka górska ma różowy dziób i duże ciemne oczy prawie bez zaznaczonych brwi. Ten mały ptaszek ma długość ciała ok. 11-12 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 16-20 cm i wagę 7-12 g. Świstunki górskie żywią się owadami i innymi bezkręgowcami. Pokarm zbierają z gałęzi i gałązek drzew.

Gniazdo świstunka umieszcza wprost na ziemi, ukryte w gęstej roślinności. Gniazdo jest kopulastą budowlą, z bocznym otworem, uplecioną z trawy z domieszką liści i mchu, wyścieloną miękkim materiałem (np. włosami). W maju samica składa 5-6 białych jaj, z czerwono-brązowym plamkowaniem, które sama wysiaduje przez 12-13 dni. Pisklęta pozostają w gnieździe jeszcze przez ok. 2 tygodnie. Świstunki górskie wyprowadzają 1 lęg w sezonie.

W Polsce świstunka górska ma status ptaka zalatującego i nielicznie lęgowego. Przylatuje do nas w kwietniu, a odlatuje w sierpniu-wrześniu. Jest objęta ochroną.

Świstunka żółtawa - Phylloscopus inornatus

Świstunka żółtawa jest niewielkim ptakiem wędrownym z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Wyróżnia się 2 podgatunki: Phylloscopus inornatus inornatus - występujący na Syberii oraz Phylloscopus inornatus mandellii - występujący w środkowych Chinach. Świstunki żółtawe zamieszkujące w Himalajach występują do wysokości 2500-3000 m n.p.m.Podgatunek P. I. inornatus zimuje na obszarze od Nepalu i Bangladeshu po południowo-wschodnie Chiny i Tajwan, aż do Półwyspu Malajskiego. Podgatunek P. I. mandellii odlatuje na zimę do południowego Tybetu i południowo-zachodnich Chin. Środowiskiem życia tych świstunek jest tajga. W Polsce świstunka żółtawa ma status ptaka regularnie zalatującego.

Ten maleńki ptaszek osiąga długość ciała ok. 10-11 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 15-20 cm i wagę 5-8 g. Upierzenie tej świstunki jest z wierzchu jasno-oliwkowe z ciemnymi pasami, od spodu żółtawo-białe. Nad oczami widnieją długie, jasne brwi. Świstunki te odżywiają się owadami i innymi drobnymi bezkręgowcami. Pokarmu poszukują na gałązkach drzew i krzewów oraz wśród liści. Chwytają również owady latające.

Gniazdo świstunka żółtawa zakłada na ziemi, na wzgórku, w kępie roślin lub między korzeniami drzewa. Gniazdo jest kopulastą budowlą z bocznym wejściem, splecione z suchych traw, liści, mchu i włókien roślinnych. W maju samica składa 4-7 gładkich, błyszczących, białych jajeczek, z drobnymi czerwono-brązowymi plamkami, które sama wysiaduje przez 11-14 dni.

Świstunka leśna - Phylloscopus sibilatriks

Świstunka leśna jest niewielkim ptakiem wędrownym z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje prawie w całej Europie poza Półwyspem Iberyjskim, częścią Włoch i Bałkanów i większością Półwyspu Skandynawskiego. Populacje tego ptaka można spotkać na Kaukazie i nad Jordanem. W Europie świstunki nie spotkamy wcale w Holandii, a w Skandynawii, Anglii i Włoszech ptak ten jest bardzo rzadki. Świstunki leśne zimują w Afryce równikowej. Świstunka leśna dobrze czuje się w lasach liściastych i mieszanych, unika natomiast lasów czystoiglastych.

Upierzenie świstunki jest zielonkawożółte, na spodzie ciała prawie czysto białe, nogi jasne. Ptaszek ten ma długość ciała ok. 12-13 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 19 cm i ciężar ok. 10 g. Świstunki leśne są bardzo ruchliwe. Ich śpiew jest bardzo charakterystyczny, miły dla ucha i łatwy do zapamiętania. Pożywieniem świstunek są drobne owady.

Gniazdo, splecione z trawy, mchu i suchych liści, świstunka umieszcza tuż nad ziemią i dobrze ukrywa w gęstej trawie, krzewie maliny lub jeżyny. Świstunki wyprowadzają dwa lęgi w sezonie. Pierwszy lęg wypada w połowie maja, a drugi pod koniec czerwca lub na początku lipca. W jednym lęgu samica składa 4-6 białych jaj z gęstym brązowym plamkowaniem, które sama wysiaduje przez 12-13 dni. Młode opuszczają gniazdo po ok. 10-12 dniach.

W polsce świstunka leśna należy do ptaków licznych lęgowo. Nie jest tak pospolitym ptakiem jak piecuszek, czy pierwiosnek. Przylatuje do nas w kwietniu-maju, a odlatuje już w sierpniu. Jest objęta ochroną.

Pierwiosnek - Phylloscopus collybita

Pierwiosnek jest niewielkim ptakiem wędrownym z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje prawie w całej Europie, na Syberii, w Azji Mniejszej oraz na Wyspach Kanaryjskich i w górach Atlasu. Na zimowisko pierwiosnek odlatuje do Afryki. Zasiedla lasy różnych typów z bujnym podszytem. Spotkać go można w zadrzewieniach, większych parkach i zdziczałych ogrodach.

Pierwiosnek jest mniejszy od wróbla. Jego upierzenie jest zielonożółte z ciemniejszymi piórkami na skrzydłach i ogonie. Spód ciała jest białawy. Pierwiosnek jest bardzo podobny do piecuszka, ale ma ciemniejsze nogi. Ptaszek ten ma długość ciała ok. 12 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 18 cm i wagę 6-11 g. Śpiew pierwiosnka jest bardzo charakterystyczny i łatwy do zapamiętania. Choć pierwiosnka najczęściej słychać wiosną, to jego śpiew rozbrzmiewa również w ciepłe jesienne dni. Jest on jednak krótszy i cichszy. Pierwiosnki są bardzo ruchliwe. Pożywieniem tych ptaków są drobne owady. Jadają chętnie gąsienice motyli, larwy i jaja much, a także latające owady: komary, małe motyle, złotooki i inne.

Gniazdo pierwiosnka jest kulistą budowlą splecioną z liści i traw, umieszczoną tuż nad ziemią (mniej niż metr nad nią). Gniazdo jest dobrze ukryte w wysokiej trawie, krzewie, między korzeniami, wśród jeżyn lub bluszczu. Sezon lęgowy pierwiosnków trwa od maja do lipca. W tym czasie ptaki te wyprowadzają dwa lęgi - pierwszy wypada w maju, a drugi pod koniec czerwca. W jednym lęgu samica składa 4-7 białych jajeczek z nielicznymi, brązowoczerwonymi plamkami, które sama wysiaduje przez 13-15 dni. Młode (gniazdowniki) karmione są przez oboje rodziców przez ok. dwa tygodnie.

W Polsce pierwiosnek należy do pospolitych ptaków lęgowych. Przylatuje do nas w marcu-kwietniu, a odlatuje we wrześniu-październiku. Jest pod ochroną.

Piecuszek - Phylloscopus trochilus

Piecuszek jest niewielkim ptakiem wędrownym z podrodziny gajówek, rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje w trzech podgatunkach w lasach umiarkowanej i chłodnej części Eurazji od Francji po Kamczatkę. Zasiedla lasy liściaste i mieszane. Spotyka się go w parkach, sadach i ogrodach, a także w przesiekach, zadrzewieniach śródpolnych i w zaroślach z drzewami na brzegach wód. Piecuszki na zimę odlatują do Afryki.

Piecuszki mają wierzch ciała zielonkawoszary, a spód żółto-biały. Mają też żółtobrązowe nogi i żółtobiałe brwi. Piecuszek osiąga długość ciała ok. 10-12 cm, rozpiętość skrzydeł 17-22 cm i wagę 8-12 g. Piecuszek jest bardzo podobny do pierwiosnka i do świstunki leśnej. Najłatwiej rozpoznać go po śpiewie, który jest bardzo charakterystyczny, i miły dla ucha. Piosenka piecuszka jest krótka, składająca się ze stopniowo opadających dźwięków, co daje wrażenie śpiewu melodyjnego i nieco melancholijnego. Piecuszki są ptaszkami bardzo ruchliwymi. Odżywiają się owadami i ich larwami. Pokarmu szukają na gałęziach i gałązkach oraz wśród liści. Zjadają też owady latające.

Gniazdo piecuszek zakłada na ziemi lub tuż nad nią w gęstej trawie, w krzewie jeżynyy lub maliny. Jest ono dobrze ukryte. Można je spotkać np. na skarpach przydrożnych rowów. Gniazdo jest kopulastą budowlą z bocznym otworem (przypomina kształtem wiejski piec), zrobioną z gałązek, trawy, liści, igliwia, mchów i porostów (w zależności od materiału znajdującego się w miejscu gniazdowania), wyścielone suchą trawą, korzonkami, sierścią i piórami. W maju samica składa 5-7 białych jaj z licznymi, drobnymi, jasnoczerwonymi plamkami, które sama wysiaduje przez ok. 12-14 dni. Pisklęta są gniazdownikami i jeszcze przez ok. 18-19 dni pozostają w gnieździe. Piecuszki wyprowadzają 1 lęg w roku.

W Polsce piecuszek należy do najpospolitszych gatunków. Przylatuje do nas w kwietniu-maju, a odlatuje w sierpniu-wrześniu. Jest objęty ochroną.

Wójcik - Phylloscopus trochiloides

Wójcik, świstunka zielonawa, jest małym ptakiem wędrownym z podrodzinyy gajówek (Sylviinae), rodziny pokrzewkowatych (Sylviidae), rzędu wróblowych (Passeriformes). Występuje w wąskim pasie od krajów nadbałtyckich do Władywostoku, na zboczach Himalajów i w Chinach. Zimuje w Indiach i na Półwyspie Indochińskim. Wójcik dobrze czuje się w widnych lasach i parkach.

U tych ptaków nie obserwuje się dymorfizmu płciowego w ubarwieniu. Wójcik jest z wierzchu szarozielony, a od spodu - białawy. Ptaszek ten osiąga długość ciała ok. 11 cm, rozpiętość skrzydeł ok. 18 cm i ciężar ok. 7 g. Żywi się głównie drobnymi owadami nadrzewnymi i pająkami.

Gniazdo wójcik zakłada na ziemi, często na skarpie rowu, pod wykrotem lub w dziupli położonej nisko nad ziemią. Ma ono kształt kuli z otworem z boku i uplecione jest z mchu, traw i liści. Sezon lęgowy u tych ptaków trwa przez cały czerwiec. W tym czasie samica składa 3-7 jaj, które sama wysiaduje przez ok. 12-13 dni. Pisklęta są gniazdownikami, więc jeszcze przez pewien czas muszą pozostawać w gnieździe, gdzie otrzymują pożywienie od rodziców. Wójciki wyprowadzają 1 lęg w roku.

W Polsce wójcik ma status ptaka regularnie zalatującego i nielicznie lęgowego głównie na północy kraju. Przylatuje do nas w maju a odlatuje już w sierpniu. Należy do gatunków chronionych.